Kinezytaping

 

Kinezjotaping to metoda terapeutyczna wspomagająca proces usprawniania organizmu ludzkiego. Spopularyzowana w latach 80-tych dwudziestego wieku przez Japończyka Kenzo Kase. Najczęściej stosuje się ją przy różnego rodzaju dysfunkcjach układu mięśniowo-stawowego. Kinezjotaping początkowo był używany do usprawniania sportowców, którzy doznali kontuzji, bowiem metoda ma tę zaletę, iż proces terapeutyczny nie wyłącza zawodnika z cyklu treningów.

Zakres zastosowania kinezjotapingu

Obecnie zakres stosowania tej metody ciągle się poszerza. Kinezjotaping szeroko jest stosowany:

  • w sporcie
  • w fizjoterapii zarówno pediatrycznej jak i dorosłych,
  • w czasie leczenia i zapobiegania wad postawy u dzieci i młodzieży
  • w logopedii
  • w neurologopedii.

Podstawowym narzędziem omawianej metody są „plastry kinezjotaping” często nazywane taśmami.

Plastry Kinezjotaping.

  • Plastry (taśmy) podobnie jak mięśnie rozciągają się na długość natomiast ich ciężar i grubość jest zbliżony do ciężaru i grubości skóry.
  • Są elastyczne, dlatego nie ograniczają ruchów.
  • Mogą być przyklejone do skóry nawet kilka, kilkanaście dni, gdyż przepuszczają powietrze i skóra pod nimi swobodnie oddycha.
  • Plastry do kinezjotapingu nie są nasączone żadną substancją leczniczą, nie mają w składzie leków przeciwbólowych ani przeciwzapalnych.
  • Nie uczulają,
  • Są wodoodporne

„Plastry kinezjotaping” często są porównywane do masujących dłoni fizjoterapeuty. Zwykle masaż fizjoterapeutyczny/ logopedyczny trwa kilka, kilkanaście minut, natomiast dzięki ”palstrom kinezjotaping” masaż terapeutyczny trwa 24 godziny aktywując proces autoleczenia nawet przez kilkanaście dni.

Oczywiście opisywane pozytywne efekty są możliwe do osiągnięcia przez zastosowanie właściwej techniki aplikacji w odpowiednim miejscu przez wykwalifikowanego terapeutę.

Zastosowanie metody kinezjotapingu

W logopedii i neurologopedii kinezjotaping znajduje zastosowanie w stymulacji mięśni:

  • mięśni okrężnych ust
  • mięśnia bródkowego
  • mięśnia jarzmowego twarzy
  • mięśnia bródkowo-gnykowego
  • mięśnia mostkowo-gnykowego
  • w przypadku porażenia nerwu twarzowego (unoszenie kąciak ust)
  • w sytuacji zaburzonej mechaniki stawu żuchwowego,
  • w neuralgii nerwu trójdzielnego (twarzy)
  • dla zahamowania nadmiernego wydzielania śliny
  • jako metoda wspomaganie oddechu
  • jako element terapii miofunkcjonalnej narządów artykulacyjnych

W logopedii i neurologopedii szczególną zaletą tej metody jest przedłużony czas działania terapii poza gabinetem logopedycznym, co znacząco wpływa na przyspieszenie właściwej pracy narządów artykulacyjnych, będących podstawą poprawnej wymowy, a które z różnych przyczyn były zaburzone Kinezjotaping pozytywnie wpływa na poprawę toru oddechowego, który również jest istotnym elementem podczas produkcji werbalnych komunikatów.

 

Etapy terapii

  • Badanie sprawności narządów artykulacyjnych pod względem anatomicznym oraz funkcjonalnym.
  • Badanie toru oddechowego
  • Aplikacja odpowiednią techniką „plastra kinezjotapingu”.
  • Ustalenia czasu aplikacji i częstotliwości zmian aplikacji oraz informacje higieniczne.